Definitie van osteopathie

Wat is osteopathie?

Osteopathie is een holistische vorm van geneeskunde die zich richt op het bevorderen van de algehele gezondheid door het herstellen van balans en functie in het lichaam. Osteopaten beschouwen het lichaam als een samenhangend systeem waarbij problemen in het ene gebied andere delen kunnen beïnvloeden.

Ontstaan van osteopathie

Osteopathie werd eind 19e eeuw ontwikkeld door Dr. Andrew Taylor Still. Hij geloofde dat het lichaam een geïntegreerd systeem is met zelfgenezende vermogens en dat veel ziekten voortkomen uit mechanische problemen.

Hoe werkt het?

Osteopaten gebruiken hun handen om diagnose te stellen en behandelingen uit te voeren. Ze voelen en testen de beweeglijkheid van gewrichten, spieren en andere weefsels om spanningen, blokkades of afwijkingen te detecteren.

Holistische benadering

Bij osteopathie wordt niet alleen naar de klacht gekeken, maar naar het hele lichaam en leefstijlfactoren zoals voeding, stress en houding. Osteopaten zien het lichaam als een onderling verbonden systeem waarin problemen in één gebied andere delen beïnvloeden. De focus ligt op manuele technieken, het stimuleren van de bloedcirculatie en het ondersteunen van het natuurlijke genezingsproces.