Frozen shoulder

Frozen shoulder, ook bekend als adhesieve capsulitis, is een aandoening waarbij het schoudergewricht stijf en pijnlijk wordt, met een geleidelijke vermindering van de bewegingsvrijheid. Deze aandoening ontwikkelt zich langzaam en doorloopt meestal drie fasen: een “bevriezende” fase, een “bevroren” fase, en een “ontdooiende” fase. Het herstel kan maanden tot jaren duren.

De meest voorkomende symptomen van frozen shoulder zijn stijfheid en pijn in het schoudergewricht, die geleidelijk erger worden. In de “bevriezende” fase is de pijn vaak het meest intens, vooral ’s nachts, en de bewegingsvrijheid van de schouder begint te verminderen. Tijdens de “bevroren” fase blijft de stijfheid bestaan, maar de pijn kan afnemen. In de “ontdooiende” fase verbetert de bewegingsvrijheid langzaam, en de pijn vermindert verder.

Frozen shoulder wordt veroorzaakt door een ontsteking van het gewrichtskapsel rondom de schouder, waardoor het kapsel dikker en strakker wordt, en littekenweefsel kan ontstaan. Dit beperkt de beweging van het schoudergewricht. De exacte oorzaak van deze ontsteking is vaak onbekend, maar frozen shoulder komt vaker voor na een periode van immobilisatie, bijvoorbeeld na een operatie of blessure. Ook kan het in verband worden gebracht met andere aandoeningen, zoals diabetes of schildklierproblemen.

Bepaalde risicogroepen zijn vatbaarder voor het ontwikkelen van frozen shoulder. Dit zijn onder andere mensen tussen de 40 en 60 jaar, met een hogere incidentie bij vrouwen. Mensen met diabetes hebben een significant verhoogd risico, evenals mensen met een voorgeschiedenis van schouderblessures of operaties. Ook mensen met bepaalde medische aandoeningen zoals hartziekten of schildklieraandoeningen lopen een verhoogd risico.

Het tijdig herkennen van frozen shoulder is belangrijk om de juiste behandeling te starten en de duur van de klachten te beperken. Behandelingsopties kunnen bestaan uit fysiotherapie, pijnstillers, en in sommige gevallen injecties of chirurgie om de bewegingsvrijheid te herstellen. Vroege interventie kan helpen om de stijfheid te verminderen en het herstelproces te versnellen, waardoor de impact op het dagelijks leven wordt beperkt.